رباعی شماره 58 دیوان شمس مولانا

رباعی شماره 58 دیوان شمس مولانا ( غم باد امید لیک بس بی‌مغز است )

رباعی شماره 58 دیوان شمس مولانا

غم خود که بود که یاد آریم او را
در دل چه که بر خاک نگاریم او را

غم باد امید لیک بس بی‌مغز است
گر سر ننهد مغز برآریم او را


دیدگاهتان را بنویسید