قصیده شماره 18 ملک الشعرا بهار ( تاجگذاری )

به سر بنهاد احمدشاه دیهیم کیانی را
ببین با تاج کیکاوس‌ کیکاوس ثانی را

ادامه

قصیده شماره 17 ملک الشعرا بهار ( غدیریه )

ای که در هر نیکویی آراسته یزدان تو را
جمله داری خود چه گویم این تو را یا آن تو را

ادامه

قصیده شماره 16 ملک الشعرا بهار ( در تهنیت عید قربان و مدح والی خراسان )

عید قربان آمد ای جان جهان قربان تو را
جلوه‌ای کن تا شود جانها فدای جان تو را

ادامه

قصیده شماره 14 ملک الشعرا بهار ( به یاد وطن (لزنیه) )

مه کرد مسخر دره و کوه لزن‌ را
پر کرد ز سیماب روان دشت و چمن را

ادامه

قصیده شماره 13 ملک الشعرا بهار ( دل بزهکار )

از من گرفت گیتی یارم را
وز چنگ من ربود نگارم را

ادامه

قصیده شماره 12 ملک الشعرا بهار ( شکوه و تفاخر )

کند از جا عاقبت سیلاب چشم تر مرا
همتی یاران که بگذشته است آب از سر مرا

ادامه

قصیده شماره 11 ملک الشعرا بهار ( نمایندگی ترشیز )

دل ز جا برد سحر مرغ سحرخیز مرا
مژده‌ای داد خوش‌آهنگ و دلاویز مرا

ادامه

قصیده شماره 10 ملک الشعرا بهار ( منقبت )

دی دیدم آن نگار سهی قد را
بر رخ شکسته زلف مجعد را

ادامه

قصیده شماره 9 ملک الشعرا بهار ( جواب بهار به ادیب الممالک فراهانی )

ایزدت خر خلق کرد ای کودن شاعرنما
رو چرا کن تا کی اندر کار حق چون و چرا

ادامه