رباعی شماره 178 خیام رباعی شماره 178 خیام نیشابوریهنگام صبوح ای صنم فرُّخ پِی برساز ترانه‌ای و پیش‌آور مِیادامه
رباعی شماره 177 خیام رباعی شماره 177 خیام نیشابوریهان کوزه‌گرا بپای اگر هشیاری تا چند کنی بر گل مردم خواریادامه
رباعی شماره 176 خیام رباعی شماره 176 خیام نیشابوریگر کار فلک به عدل سنجیده بُدی احوال فلک جمله پسندیده بُدیادامه
رباعی شماره 175 خیام رباعی شماره 175 خیام نیشابوریگر دست دهد ز مغز گندم نانی وز مِی دو منی ز گوسفندی رانیادامه
رباعی شماره 174 خیام رباعی شماره 174 خیام نیشابوریگر آمدنم به خود بُدی نامدمی ور نیز شدن به من بُدی کی شدمیادامه
رباعی شماره 173 خیام رباعی شماره 173 خیام نیشابوریزان کوزه‌ی مِی که نیست در وی ضرری پر کن قدحی بخور به من ده دگریادامه
رباعی شماره 172 خیام رباعی شماره 172 خیام نیشابوریدر گوش دلم گفت فلک پنهانی حکمی که قضا بود ز من میدانیادامه
رباعی شماره 171 خیام رباعی شماره 171 خیام نیشابوریدر کارگه کوزه‌گری کردم رای در پایه‌‌ی چرخ دیدم استاد به پایادامه
رباعی شماره 170 خیام رباعی شماره 170 خیام نیشابوریخوش باش که پخته‌اند سودای تو دی فارغ شده‌اند از تمنای تو دیادامه
