غزل شماره 90 سعدی شیرازی

سرمست درآمد از درم دوست
لب خنده‌زنان چو غنچه در پوست

ادامه

غزل شماره 89 سعدی شیرازی

بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست
که زندگانی او در هلاک بودن اوست

ادامه

غزل شماره 88 سعدی شیرازی

با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست
صورتی هرگز ندیدم کاین همه معنی در اوست

ادامه

غزل شماره 87 سعدی شیرازی

گر کسی سرو شنیده است که رفته است این است
یا صنوبر که بناگوش و برش سیمین است

ادامه

غزل شماره 86 سعدی شیرازی

بخت جوان دارد آن که با تو قرین است
پیر نگردد که در بهشت برین است

ادامه

غزل شماره 85 سعدی شیرازی

با همه مهر و با منش کین است
چه کنم حظ بخت من این است

ادامه

غزل شماره 84 سعدی شیرازی

ز من مپرس که در دست او دلت چون است
از او بپرس که انگشت‌هاش در خون است

ادامه

غزل شماره 83 سعدی شیرازی

مگر نسیم سحر بوی زلف یار من است
که راحت دل رنجور بی‌قرار من است

ادامه

غزل شماره 82 سعدی شیرازی

هزار سختی اگر بر من آید آسان است
که دوستی و ارادت هزار چندان است

ادامه

غزل شماره 81 سعدی شیرازی

چه روی است آن که پیش کاروان است
مگر شمعی به دست ساروان است

ادامه