غزل شماره 485 حافظ شیرازی

ساقیا سایه‌ی ابر است و بهار و لب جوی
من نگویم چه کن ار اهل دلی خود تو بگوی

ادامه

غزل شماره 484 حافظ شیرازی

تو مگر بر لب آبی به هوس بنشینی
ور نه هر فتنه که بینی همه از خود بینی

ادامه

غزل شماره 483 حافظ شیرازی

سحرگه ره‌روی در سرزمینی
همی‌گفت این معما با قرینی

ادامه

غزل شماره 482 حافظ شیرازی

ای دل به کوی عشق گذاری نمی‌کنی
اسباب جمع داری و کاری نمی‌کنی

ادامه

غزل شماره 481 حافظ شیرازی

بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی
خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی

ادامه

غزل شماره 480 حافظ شیرازی

ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنی
سود و سرمایه بسوزی و محابا نکنی

ادامه

غزل شماره 479 حافظ شیرازی

صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی
برگ صبوح ساز و بده جام یک منی

ادامه

غزل شماره 478 حافظ شیرازی

نوش کن جام شراب یک منی
تا بدان بیخ غم از دل برکنی

ادامه

غزل شماره 477 حافظ شیرازی

دو یار زیرک و از باده‌ی کهن دومنی
فراغتی و کتابی و گوشه‌ی چمنی

ادامه

غزل شماره 476 حافظ شیرازی

نسیم صبح سعادت بدان نشان که تو دانی
گذر به کوی فلان کن در آن زمان که تو دانی

ادامه