غزل شماره 9 وحشی بافقی

نرخ بالا کن متاع غمزه‌ی غماز را
شیوه را بشناس قیمت قدر مشکن ناز را

ادامه

غزل شماره 8 وحشی بافقی

خیز و به ناز جلوه ده قامت دلنواز را
چون قد خود بلند کن پایه‌ی قدر ناز را

ادامه

غزل شماره 7 وحشی بافقی

طی زمان کن ای فلک مژده‌ی وصل یار را
پاره‌ای از میان ببر این شب انتظار را

ادامه

غزل شماره 6 وحشی بافقی

من آن مرغم که افکندم به دام صد بلا خود را
به یک پرواز بی هنگام کردم مبتلا خود را

ادامه

غزل شماره 5 وحشی بافقی

تازه شد آوازه‌ی خوبی گلستان تو را
نغمه‌ی سنج نو مبارک باد بستان تو را

ادامه

غزل شماره 4 وحشی بافقی

چند به دل فرو خورم این تف سینه تاب را
در ته دوزخ افکنم جان پر اضطراب را

ادامه

غزل شماره 3 وحشی بافقی

راندی ز نظر چشم بلادیده‌ی ما را
این چشم کجا بود ز تو دیده‌ی ما را

ادامه

غزل شماره 2 وحشی بافقی

کشیده عشق در زنجیر جان ناشکیبا را
نهاده کار صعبی پیش صبر بندفرسا را

ادامه

غزل شماره 1 وحشی بافقی

آه تاکی ز سفر باز نیایی بازآ
اشتیاق تو مرا سوخت کجایی بازآ

ادامه