دانلود گلهای رنگارنگ برنامه شماره 126 ( دشتی ) با صدای غلامحسین بنان

Golhaye Rangarang No. 126

شنونده برنامه شماره 126 ( دشتی ) از مجموعه گلهای رنگارنگ باشید با صدای مخملین استاد غلامحسین بنان. در برنامه گلهای رنگارنگ شماره 126 هنرمندانی چون مرتضی محجوبی ( پیانو )، حسینعلی ملاح ( ویولن ) و حسینعلی وزیری تبار ( قره نی ) به نوازندگی پرداخته اند. آهنگسازی تصنیف بانگ از مرتضی محجوبی و تنظیم آن از روح الله خالفی است و اشعار این برنامه نیز از مولانا، احمد ناظرزاده کرمانی و رهی معیری می باشد.

همچنین در بخش دانلود می توانید بخش ساز و آواز و نیز تصنیف بانگ نی که از همین برنامه شماره 126 گلهای رنگارنگ می باشند را به صورت جداگانه دانلود کنید.

متن برنامه شماره 126 گلهای رنگارنگ با صدای غلامحسین بنان

دکلمه ( شعر مولانا )

ای نای خوش نوای که دلدار و دلخوشی
دم می‌دمی تو گرم و دم سرد می کشی
آتش فتاد در می و عالم گرفت دود
زیرا ندای عشق ز می هست آتشی

آتش عشق است کاندر نی فتاد
جوشش عشق است کاندر می فتاد
گر نبودی ناله نی را اثر
نی جهان را پر نکردی از شکر
آتش است این بانگ نای و نیست
باد هرکه این آتش ندارد نیست باد
بشنو از نی چون حکایت میکند
از جداییها شکایت میکند

ساز و آواز استاد بنان ( شعر احمد ناظرزاده کرمانی )

ای نی محزون …
ای نی محزون نوایی ساز کن
ناله جانسوز را آغاز کن

مرحبا ای …
مرحبا ای باز گوی رازها
از تو شد صاحب اثر آوازها
گر ز دوری ها شکایت می‌کنی
از زبان ما حکایت می‌کنی

گر ز دوری ها شکایت می‌کنی
از زبان ما حکایت می‌کنی
اینکه آتش در همه دلها زنی
اینکه آتش در همه دلها زنی …
زان بود که دم ز سوز ما زنی
چون به آواز حزینی راز گوی
راز ما را با حریفان باز گوی

ناله‌ی تو هر کجا آید به گوش
جان مشتاقان درآید در خروش
سینه‌سوز آمد شکایت‌های نی
گوش کن ای جان حکایت‌های نی

تصنیف بانگ نی با صدای استاد بنان ( شعر رهی معیری و آهنگسازی مرتضی محجوبی )

چنانم بانگ نی آتش بر جان زد
که گویی کس آتش بر نیستان زد

مرا در دل عمری سوز غم پنهان بود
نوای نی امشب بر آن دامان زد

نی محزون داغ مرا تازه تر از لاله کند
ز جدایی ها چو شکایت کند و ناله کند
که به جانش آتش هجر یاران زد

به کجایی ای گل من
که همچو نی بنالد ز غمت دل من
به کجایی ای گل من
که همچو نی بنالد ز غمت دل من
جز ناله ی دل نبود در عشقت حاصل من

گذری به سرم نظری بر چشم ترم
کز غم تو قلب رهی خون شد و از دیده برون شد
نوای نی گوید کز عشقت چون شد