شاهنامه فردوسی – آغاز کتاب – بخش 5 ( گفتار اندر آفرینش آفتاب )

ز یاقوت سرخ است چرخ کبود
نه از آب و گرد و نه از باد و دود

به چندین فروغ و به چندین چراغ
بیاراسته چون به نوروز باغ

روان اندر او گوهر دل‌فروز
کز او روشنایی گرفته است روز

ز خاور برآید سوی باختر
نباشد از این یک روش راست‌تر

ایا آن که تو آفتابی همی
چه بودت که بر من نتابی همی