رباعی شماره 8 دیوان شمس مولانا

از باده‌ی لعل ناب شد گوهر ما
آمد به فغان ز دست ما ساغر ما

از بس که همی خوریم مِی بر سر می
ما در سر مِی شدیم و مِی در سر ما