حکایت شماره 37 باب اول ( در سیرت پادشاهان ) گلستان سعدی

کسی مژده پیش انوشیروان عادل آورد، گفت: شنیدم که فلان دشمن تو را خدای عزّ و جل برداشت.

گفت: هیچ شنیدی که مرا بگذاشت؟!

اگر بمرد عدو جای شادمانی نیست
که زندگانی ما نیز جاودانی نیست