غزل شماره 282 حافظ
غزل شماره 282 حافظ شیرازی
ببرد از من قرار و طاقت و هوش
بت سنگیندل سیمین بناگوش
نگاری چابکی شنگی کلهدار
ظریفی مهوشی ترکی قباپوش
ز تاب آتش سودای عشقش
به سان دیگ دایم میزنم جوش
چو پیراهن شوم آسوده خاطر
گرش همچون قبا گیرم در آغوش
اگر پوسیده گردد استخوانم
نگردد مهرت از جانم فراموش
دل و دینم دل و دینم ببردهست
بر و دوشش بر و دوشش بر و دوش
دوای تو دوای توست حافظ
لب نوشش لب نوشش لب نوش