رباعی شماره 139 خیام رباعی شماره 139 خیام نیشابوریچون حاصل آدمی در این شورستان جز خوردن غصه نیست تا کندن جانادامه
رباعی شماره 138 خیام رباعی شماره 138 خیام نیشابوریبرخیز و مخور غم جهان گذران بنشین و دمی به شادمانی گذرانادامه
رباعی شماره 137 خیام رباعی شماره 137 خیام نیشابوریای دیده اگر کور نئی گور ببین وین عالم پر فتنه و پر شور ببینادامه
رباعی شماره 136 خیام رباعی شماره 136 خیام نیشابوریاز دی که گذشت هیچ از او یاد مکن فردا که نیامده است فریاد مکنادامه
رباعی شماره 135 خیام رباعی شماره 135 خیام نیشابورییک روز ز بند عالم آزاد نیَم یک دم زدن از وجود خود شاد نیَمادامه
رباعی شماره 134 خیام رباعی شماره 134 خیام نیشابورییک چند به کودکی به استاد شدیم یک چند به استادی خود شاد شدیمادامه
رباعی شماره 133 خیام رباعی شماره 133 خیام نیشابوریهر یک چندی یکی برآید که منم با نعمت و با سیم و زر آید که منمادامه
رباعی شماره 132 خیام رباعی شماره 132 خیام نیشابوریمن بی مِی ناب زیستن نتوانم بی باده کشید بار تن نتوانمادامه
رباعی شماره 131 خیام رباعی شماره 131 خیام نیشابوریمن مِی نه ز بهر تنگدستی نخورم یا از غم رسوایی و مستی نخورمادامه
رباعی شماره 130 خیام رباعی شماره 130 خیام نیشابوریمائیم که اصل شادی و کان غمیم سرمایهی دادیم و نهاد ستمیمادامه
