غزل شماره 100 سعدی شیرازی

این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست
تا جان و جامه بذل کنم بر پیام دوست

ادامه

غزل شماره 99 سعدی شیرازی

صبح می‌خندد و من گریه‌کنان از غم دوست
ای دم صبح چه داری خبر از مقدم دوست

ادامه

غزل شماره 98 سعدی شیرازی

گفتم مگر به خواب ببینم خیال دوست
اینک علی الصباح نظر بر جمال دوست

ادامه

غزل شماره 97 سعدی شیرازی

صبحی مبارک است نظر بر جمال دوست
بر خوردن از درخت امید وصال دوست

ادامه

غزل شماره 96 سعدی شیرازی

ز هر چه هست گزیر است و ناگزیر از دوست
به قول هر که جهان مهر برمگیر از دوست

ادامه

غزل شماره 95 سعدی شیرازی

آن که دل من چو گوی در خم چوگان اوست
موقف آزادگان بر سر میدان اوست

ادامه

غزل شماره 94 سعدی شیرازی

خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست
طوبی غلام قد صنوبرخرام اوست

ادامه

غزل شماره 93 سعدی شیرازی

یار من آن که لطف خداوند یار اوست
بیداد و داد و رد و قبول اختیار اوست

ادامه

غزل شماره 92 سعدی شیرازی

کس به چشمم در نمی‌آید که گویم مثل اوست
خود به چشم عاشقان صورت نبندد مثل دوست

ادامه

غزل شماره 91 سعدی شیرازی

سفر دراز نباشد به پای طالب دوست
که زنده‌ی ابد است آدمی که کشته‌ی اوست

ادامه