رباعی شماره 109 خیام رباعی شماره 109 خیام نیشابوریگر باده خوری تو با خردمندان خور یا با صنمی لاله رخی خندان خورادامه
رباعی شماره 108 خیام رباعی شماره 108 خیام نیشابوریز آن مِی که حیات جاودانی است بخور سرمایهی لذت جوانی است بخورادامه
رباعی شماره 107 خیام رباعی شماره 107 خیام نیشابوریدی کوزهگری بدیدم اندر بازار بر پاره گلی لگد همی زد بسیارادامه
رباعی شماره 106 خیام رباعی شماره 106 خیام نیشابوریدر دایرهی سپهر ناپیدا غور جامیست که جمله را چشانند به دورادامه
رباعی شماره 105 خیام رباعی شماره 105 خیام نیشابوریخشت سر خُم ز مُلکت جَم خوشتر بوی قدح از غذای مریم خوشترادامه
رباعی شماره 104 خیام رباعی شماره 104 خیام نیشابوریاین اهل قبور خاک گشتند و غبار هر ذره ز هر ذره گرفتند کنارادامه
رباعی شماره 103 خیام رباعی شماره 103 خیام نیشابوریای دل همه اسباب جهان خواسته گیر باغ طربت به سبزه آراسته گیرادامه
رباعی شماره 102 خیام رباعی شماره 102 خیام نیشابوریای دل غم این جهان فرسوده مخور بیهوده نهای غمان بیهوده مخورادامه
رباعی شماره 101 خیام رباعی شماره 101 خیام نیشابوریافلاک که جز غم نفزایند دگر ننهند به جا تا نربایند دگرادامه
رباعی شماره 100 خیام رباعی شماره 100 خیام نیشابوریاز بودنی ای دوست چه داری تیمار وز فکرت بیهوده دل و جان افکارادامه
