غزل شماره 47 حافظ شیرازی

به کوی میکده هر سالکی که ره دانست
دری دگر زدن اندیشه تبه دانست

ادامه

غزل شماره 46 حافظ شیرازی

گل در بر و می در کف و معشوق به کام است
سلطان جهانم به چنین روز غلام است

ادامه

غزل شماره 45 حافظ شیرازی

در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است
صراحی می ناب و سفینه غزل است

ادامه

غزل شماره 44 حافظ شیرازی

کنون که بر کف گل جام باده صاف است
به صد هزار زبان بلبلش در اوصاف است

ادامه

غزل شماره 43 حافظ شیرازی

صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است
وقت گل خوش باد کز وی وقت میخواران خوش است

ادامه

غزل شماره 42 حافظ شیرازی

حال دل با تو گفتنم هوس است
خبر دل شنفتنم هوس است

ادامه

غزل شماره 41 حافظ شیرازی

اگر چه باده فرح بخش و باد گل بیز است
به بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است

ادامه

غزل شماره 40 حافظ شیرازی

المنة لله که در میکده باز است
زان رو که مرا بر در او روی نیاز است

ادامه

غزل شماره 39 حافظ شیرازی

باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است
شمشاد خانه پرور ما از که کمتر است

ادامه

غزل شماره 38 حافظ شیرازی

بی مهر رخت روز مرا نور نماندست
وز عمر مرا جز شب دیجور نماندست

ادامه